Μια κάποια ακτίδα φωτός....

Μπορεί και να το θυμάστε από τα παιδικά σας χρόνια. Καθώς πλησίαζαν οι μέρες για τις "εθνικές εορτές" μια αναστάτωση επικρατούσε στο σχολείο. Ως μαθητές περιμέναμε  πως και πως να "χάσουμε" καμία παραπάνω ώρα μάθημα με το πρόσχημα της προετοιμασίας της γιορτής ενώ παράλληλα, δυο εβδομάδες συνήθως πιο νωρίς, άρχιζαν και τα δοκιμαστικά της παρέλασης για όλο το σχολείο. Στιγμές απέραντης βαρεμάρας για μερικούς, που προσπαθούσαν με κάθε ευκαιρία να αποφύγουν, ευκαιρία  να ξεφύγουν, με όποιο κόστος από τα μαθήματα για κάποιους άλλους, ενώ εκείνοι που δεν θα συμμετείχαν επειδή θα παρελαύνανε, κατόπιν βεβαιώσεως πάντα, με αθλητικά σωματεία, τους χρησιμοποίησαν για να οριοθετήσουν την εξέδρα των επισήμων και τους "δείκτες" στους οποίους οι διμοιρίτες όφειλαν να σηκώσουν το χέρι τους για να ακολουθήσει, "η στροφή της κεφαλής επί δεξιάν".

Τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει και πολύ στις μέρες μας, παρ' εξον ότι στις παρελάσεις δε συμμετέχει υποχρεωτικά πλέον όλο το σχολείο αλλά μεμονωμένοι μαθητές και μαθήτριες από όλες τις τάξεις και από ότι έχω καταλάβει σε εθελοντική μάλλον βάση.
Κάπως έτσι ήταν τα πράγματα και στο 2ο Γυμνάσιο Βούλας με μία απροσδόκητη εξέλιξη. Παρότι πλησίαζε επικίνδυνα η γιορτή και ενώ οι προετοιμασίες προχωρούσαν κανονικά εντούτοις δεν γινόταν κανένας λόγος για δοκιμαστικά παρέλασης.
Οι εθελοντές μαθητές, για δικούς τους λόγους που μάλλον δεν πρέπει να διαφέρουν και πολύ από τους αντίστοιχους των παιδικών μας χρόνων, πολύ εθορυβήθησαν και ζητούσαν να μάθουν για το πότε επιτέλους " θα γίνουν τα δοκιμαστικά" καθώς "ανησυχούσαν ιδιαιτέρως για την εικόνα που θα παρουσιάσει το σχολείο". Όμως οι μέρες περνούσαν και από την πλευρά τη διεύθυνσης και των καθηγητών του σχολείου ούτε κουβέντα για πρόβα. Λες και είχε ξεχαστεί τελείως. Λες και δεν ήταν μέρος του τυπικού που απαρέγκλιτα τηρείται με "θρησκευτική ευλάβεια δεκαετίες επί δεκαετιών". 
Αυτά μέχρι την τελευταία εβδομάδα όπου την ύστατη κυριολεκτικά μέρα, Τετάρτη 26/10 ανακοινώθηκε στους ενδιαφερόμενους η πολυπόθητη πρόβα παρέλασης για την 3η ώρα.
Πραγματικά, την προκαθορισμένη ώρα είναι άπαντες παρόντες στο προαύλιο, αναμένοντας τις σχετικές οδηγίες από την  καθ' ύλην αρμόδια  καθηγήτρια φυσικής αγωγής η οποία όμως, κατά περίεργο τρόπο καθυστερούσε να εμφανιστεί. Πάνω που αρχίζουν πλέον όλοι να συνειδητοποιούν την απουσία της καθηγήτριας τους και να αναρωτιούνται τη συμβαίνει, έρχονται και τα "κακά μαντάτα" από το γραφείο ότι λόγω κάποιας έκτακτης υποχρέωσης της καθηγήτριας, η πρόβα αναβάλλεται.
Ωραία αναβάλλεται, αλλά για πότε; 
Στο ερώτημα αυτό κανείς δεν είναι σε θέση να δώσει μια σίγουρη απάντηση. Για την επόμενη ώρα ή για την επόμενη μέρα, που σημειωτέον, είναι η μέρα της σχολικής γιορτής;
Στον μικροπανικό που επικρατεί, δίνεται η λύση να γίνει η σχετική πρόβα την επομένη μέρα μετά τη γιορτή.
Τώρα θέλεις γιατί τα παιδιά τα κατέλαβε ένας απροσδιόριστος φόβος ότι μπορεί και να ρεζιλευτούν στην παρέλαση, θέλεις γιατί τα παιδιά της σημαίας αισθάνθηκαν κατά κάποιο τρόπο υπεύθυνα για την εικόνα που θα παρουσιάσει το σχολείο, θέλεις ακόμη και γιατί το κίνητρο της νόμιμης "κοπάνας" από τα μαθήματα είναι πολύ ισχυρό σε αυτές τις ηλικίες, οργανώθηκε αμέσως μία ομάδα η οποία πήρε την πρωτοβουλία, να συγκεντρώσει ξανά τους ενδιαφερόμενους την 5η ώρα για να πραγματοποιηθεί επιτέλους η πολυαναμενόμενη πρόβα χωρίς, και εδώ είναι το ενδιαφέρον, να ενημερώσει σχετικά τους καθηγητές.
Πραγματικά, αφού συγκεκριμένα παιδιά ανέλαβαν να ειδοποιήσουν στο διάλειμμα και τους υπόλοιπους, μαζεύτηκαν όλοι την προκαθορισμένη ώρα στον προκαθορισμένο τόπο που ήταν το γηπεδάκι δίπλα στο σχολείο. Το πως τα κατάφεραν και με ποιες δικαιολογίες έφυγαν από τα μαθήματα τους δεν το ξέρω. Αυτό όμως που έμαθα με άφησε κατάπληκτο.
Αντί λοιπόν, όπως ίσως θα περίμενε κανείς, να ξαπλώσουν να απολαύσουν την απροσδόκητη ελευθερία τους, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους πρόβες και τα σχετικά, εντούτοις βάλθηκαν να κάνουν γραμμές, να τοποθετούνται κατά ύψος, να ορίζουν διμοιρίτες και ω του θαύματος να κάνουν κανονική πρόβα παρέλασης μόνο που το βήμα και τα παραγγέλματα δεν τα έδινε κάποιος καθηγητής αλλά τα ίδια τα παιδιά.
Όταν μάλιστα ο υποδιευθυντής του σχολείου, παραξενεμένος από τη φασαρία της σχολικής μπάντας, τους αναζήτησε, βρέθηκε μπροστά σε ένα ιδιαίτερο θέαμα:  Ολόκληρη η ομάδα της παρέλασης του σχολείου με σημαιοφόρο, παραστάτες, ταμπελοφόρο διμοιρίτες, την μπάντα και τα υπόλοιπα παιδιά να φέρνει στοιχισμένη  βόλτα το γηπεδάκι ακολουθώντας παραγγέλματα που έδιναν επίσης μαθητές.

Δεν γνωρίζω αν τα παιδιά του 2ου Γυμνασίου "απέστρεψαν την κεφαλή" από την εξέδρα των επισήμων ακολουθώντας το ρεύμα των καιρών. Εξάλλου τι σημασία μπορεί να έχει το συμβολικό της κίνησης μπροστά στην ίδια την πρωτοβουλία των παιδιών να αποφασίσουν να οργανώσουν και τελικά να δημιουργήσουν από μόνα τους κόντρα στο γενικό κλίμα καταστροφής και απαισιοδοξίας που επικρατεί...

Πριν αλέκτωρ λαλήσει....

Ορίστε και ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ  για όσα αναφέραμε στην προηγούμενη ΑΝΑΡΤΗΣΗ  Ο τοκετός ήταν σύντομος και επιτυχής. Εγεννήθη  ο νέος Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού και Παιδικής Αγωγής των 3Β !
Να μας ζήσει και να τον χαιρόμαστε τον μπέμπη μας.

Την ανατροφή και κηδεμονία του ανέλαβε 15μελές διοικητικό συμβούλιο. Και καθώς, ως γνωστόν, οι κηδεμόνες των παιδιών έχουν την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ  να τα προφυλάσουν από τις κακές συναναστροφές,  γι' αυτό η συμπολίτευση, δια στόματος Δημάρχου, φρόντισε η αντιπολίτευση να εκπροσωπείται με μόνο ΔΥΟ αντιπροσώπους στο διοικητικό συμβούλιο του Οργανισμού.

Στη δημοκρατία ο κάθενας έχει το ρόλο του.  Η συμπολίτευση αποφασίζει και η αντιπολίτευση ελέγχει. Αν φυσικά παρέχεται και η δυνατότητα απαλλαγής από οποιαδήποτε υποψία ελέγχου τόσο το καλύτερο ( για τον Δήμο μας φυσικά).

Προς κατάργηση οδεύουν οι αθλητικοι σύλλογοι των 3Β;

Η είδηση αλιεύθηκε από το site της  ΕΒΔΟΜΗΣ

Ποιες είναι οι προθέσεις του δημάρχου; Να καταργήσει όλους του υπάρχοντες αθλητικούς  συλλόγους; Να τους συνενώσει σε έναν ενιαίο οργανισμό με διοίκηση που εκείνος θα ορίζει; Να απαλλαγεί οριστικά από την οικονομική συνδρομή που είθισται να ζητούν τα αθλητικά σωματεία από το δήμο; Να ξεμπερδέψει με τα ναυταθλητικά κυρίως σωματεία που λειτουργουν ανταγωνιστικά σε εκείνα της Βουλιαγμένης όπως προέκυψε από τις βολές εναντίον του Ναυτικού Ομίλου Βάρης Βάρκιζας;

Σίγουρα από τη στιγμή του τα αθλητικα σωματεία ζητούν την οικονομική ενίσχυση του Δήμου θα πρέπει να είναι σε θέση να  τεκμηριώουν    το κοινωνικό έργο που προσφέρουν  και να είναι και συνεπή στις κατά το νόμο υποχρεώσεις τους.'Ομως εδώ διαφαίνεται ένας ωμός εκβιασμός προς τα αθλητικά σωματεία. Η θα ενταχθούν στο νέο δημοτικό οργανισμό ή οικονομική ενίσχυση δεν "δικαιούνται" να ζητήσουν. Και τι θα γίνει με εκείνα τα σωματεία  του  που αρνηθούν να ανταποκριθούν στις βουλές του δημάρχου; Θα θέσουν αυτομάτως υποψηφιότητα για τον οριστικό ενταφιασμό τους;