Λίγο πριν από τις εκλογές

Τελικά φτάσαμε τρεις μέρες πριν τις εκλογές. Μετά τη δεύτερη δανειακή σύμβαση, το κούρεμα και το PSI, τα χαράτσια και την κατεδάφιση των εργασιακών σχέσεων ήρθε η ώρα να κάνουμε “ταμείο”.
Με τους αρχιερείς της διαφθοράς και της υποκρισίας , τους κατεξοχήν υπεύθυνους για την καταστροφική πορεία της χώρας και της κοινωνίας  τα τελευταία 30 χρόνια τουλάχιστον, να διαγκωνίζονται για να βρεθούν στο κέντρο της πολιτικής σκηνής. Πότε με απειλές και εκκλήσεις για να αποφευχθεί  η “οργισμένη ψήφος” , πότε παίζοντας το “δράμα” της ακυβερνησίας, πότε ψάλλοντας εν χορώ τη σύγχρονη παραλλαγή του τροπαρίου της Κασσιανής “ οι ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσώντες πολιτικοί”, επιζητούν τον εξαγνισμό είτε προσπαθώντας να πείσουν ότι έχουν “σχέδιο εξόδου από την κρίση και ανάπτυξης”  είτε ζητώντας τη “δύναμη για να δείξουν στον κόσμο τι σημαίνει Ελλάδα”.
Με τους συνοδοιπόρους της μεγάλης λεηλασίας να προβάλλουν είτε την υποχρέωση της χώρας να “τιμήσει” τις “δεσμεύσεις” της ευελπιστώντας σε “επαναδιαπραγμάτευση” και “ισοδύναμα μέτρα” είτε να το παίζουν τώρα όψιμοι επαναστάτες κατακεραυνώνοντας την φραου Μέρκελ.
Με τα φασιστικά σταγονίδια να ψαρεύουν στα θολά νερά της ξενοφοβίας και να ποντάρουν στην αφύπνιση των αταβιστικών αρχέγονων χαρακτηριστικών μιας κοινωνίας που ξεθεμελιώνεται.
Με τα κόμματα της αριστεράς να προσπαθούν να πείσουν εαυτούς και “αριστερούς” αλλήλους  για την ανάγκη δημιουργίας της “κυβερνώσας” αριστεράς χωρίς να αποφεύγουν και αυτά τη διολίσθηση στον ολισθηρό δρόμο του λαϊκισμού προβάλλοντας εν πολλοίς  το μανιχαϊκό δίπολο της “μαύρης αντίδρασης της πλουτοκρατίας” απέναντι στα “δίκαια αιτήματα της εργατικής τάξης”.
Και εμείς στη μέση. Στις πιο κρίσιμες εκλογές, όπως αρέσκονται να μας τις παρουσιάζουν,  να αναρωτιόμαστε αν, για ακόμη μία φορά, θα ακρωτηριάσουμε μετά τις εκλογές το χέρι που ψήφισε   αυτό που εμείς επιλέξαμε.

Όμως πριν κάνουμε τις επιλογές μας ας έχουμε υπόψη μας ότι :

α) Δεν μπορεί η ζωή των παιδιών μας να καθοριστεί ούτε από ραγιάδικο σύνδρομο του “σφάξε με πασά να αγιάσω” αλλά ούτε και από ανούσιες θυσίες με τη λογική του  “ἀποθανέτω ψυχή μου μετά τῶν ἀλλοφύλων”. Ας βάλουμε τη λογική μας στην υπηρεσία του θυμικού όχι για να το υπερκαλύψει αλλά για να το κατευθύνει.

β) Η σημερινή κατάσταση της κοινωνίας και της Ελλάδας που σχεδόν όλοι βιώνουμε δεν είναι απόρροια των “ανάλγητων αγορών”, των ψυχρών Γερμανών και του σιδερένιου βραχίονα του ΔΝΤ.  Υπάρχουν κομματικοί μηχανισμοί που κυβέρνησαν όλα αυτά τα χρόνια και που είναι υπόλογοι έναντι του λαού.  Η διασπάθιση του χρήματος, δημόσιου και ιδιωτικού, έγινε από συγκεκριμένους ανθρώπους με την ανοχή , για να μην πούμε ενθάρρυνση, συγκεκριμένων πολιτικών προσώπων και μηχανισμών. Δεν αρκεί απλώς  να εκδιωχθούν με την ψήφο μας από την πολιτική σκηνή αλλά θα πρέπει να απαιτήσουμε να λογοδοτήσουν και να τιμωρηθούν όχι με φυλάκιση αλλά χάνοντας το πολυτιμότερο για εκείνους αγαθό, την περιουσία τους.

γ) Ας μη ξεχνάμε ότι όλα τα παραπάνω πολιτικά πρόσωπα αποδίδονταν με τη δική μας ψήφο ανά τετραετία λευκά, άσπιλα και αμόλυντα στη κοινωνία. Στην Ελλάδα η μνήμη μας είναι βραχεία για να μην πω στιγμιαία. Μπορεί να μην ήμασταν συνδαιτυμόνες του ευτραφούς αντιπροέδρου στο φαγοπότι της εξουσίας  αλλά σίγουρα από το 1974 και μετά ήμασταν εμείς που τους εκχωρούσαμε, με την ψήφο μας, το ρόλο του οικοδεσπότη οπότε και οι δικές μας ευθύνες είναι τεράστιες.
δ) Η Ελλάδα του μνημονίου, του μεσοπρόθεσμου, της δεύτερης δανειακής σύμβασης είναι πλέον όπλο στα χέρια των συντηρητικών κομμάτων σε Ευρώπη και Αμερική. Απειλούν τους λαούς περιφέροντας την εικόνα μιας κουρελιασμένης χώρας ανά τον κόσμο. Παράδειγμα προς αποφυγή. Όμως η Ευρωπαϊκή πολιτική δεν είναι προνόμιο ενός σκοτεινού Διευθυντηρίου αλλά καθορίζεται    εν τέλει από τους ίδιους τους λαούς μέσω των εκλογών.  Καθώς έχει αρχίσει να διαφαίνεται μια έντονη ανησυχία για τα μέτρα λιτότητας που προωθούνται στην Ευρώπη μένει να φανεί αν και με ποιο τρόπο θα εκφρασθεί. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι το σπίτι μας. Δεν μπορούμε ούτε να το κάψουμε αλλά ούτε και να το εγκαταλείψουμε. Πρέπει να αναζητήσουμε αλλά κυρίως να συνδιαμορφώσουμε μία λύση. Πρέπει να αγωνιστούμε για να το σώσουμε. Πρέπει να είμαστε μαζί.

ε)  Η μετάβαση από την απόλυτη κυριαρχία των μονοκομματικών κυβερνήσεων σε ένα πολυκομματικό και ίσως αριστερό κυβερνητικό σχήμα δεν θα είναι ούτε εύκολη αλλά ούτε και ανώδυνη για τα συμμετέχοντα πολιτικά κόμματα. Αν καθώς φαίνεται,οι κυριακάτικες κάλπες αναδείξουν ένα πολιτικό μωσαϊκό η επιλογή αυτή είναι επιλογή λαού και θα πρέπει να γίνει απολύτως σεβαστή από τα κομματικά επιτελεία. Τα όποια αυξημένα ποσοστά θα ήταν ολέθριο λάθος να ερμηνευθούν μόνο υπό το πρίσμα της αποδοχής  συγκεκριμένων προγραμμάτων και δεσμεύσεων υποβαθμίζοντας το μήνυμα συνεργασίας όμορων πολιτικών χώρων.  Για να υπάρξει πραγματική συνεργασία απαιτούνται κοινοί στόχοι, κοινή στρατηγική, διάθεση να γεφυρωθούν οι όποιες διαφορές και κυρίως φερέγγυα πρόσωπα. Οι συνεργασίες θα αποτύχουν αν προταχθεί η ιδεολογική καθαρότητα και τα όποια κομματικά οφέλη. Ο δικομματισμός θα επιστρέψει τότε  όχι μόνο αλώβητος αλλά ισχυρότερος και κυρίως δικαιωμένος στα μάτια του λαού.

στ) Ας μη έχουμε αυταπάτες. Η ζωή μας εντός ή εκτός μνημονίου , εντός ή εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει αλλάξει και θα αλλάξει δραματικά σε ότι αφορά τις καταναλωτικές μας συνήθειες, την οικονομική μας ευρωστία και την ποιότητα της. Μια ενδεχόμενη αλλαγή πολιτικής στην Ευρώπη θα είναι και μακρόχρονη και δύσκολη. Μια πιθανή αποχώρηση από το ευρώ θα μας αφήσει χωρίς έστω και “εν δυνάμει” συμμάχους. Όμως όποια και αν είναι η επιλογή  δεν μπορεί να μας απαλλάξει από την υποχρέωση που έχουμε να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές ένα κράτος που δεν θα έχει σαπίσει μέσα στο βούρκο της διαφθοράς και  μιας κοινωνίας που δεν θα θυσιάζει προκλητικά τα πάντα στο βωμό του προσωπικού συμφέροντος. Συνεπώς πρέπει να αντέξουμε και να παλέψουμε.

Καλή ψήφο!!

Μια κάποια ακτίδα φωτός....

Μπορεί και να το θυμάστε από τα παιδικά σας χρόνια. Καθώς πλησίαζαν οι μέρες για τις "εθνικές εορτές" μια αναστάτωση επικρατούσε στο σχολείο. Ως μαθητές περιμέναμε  πως και πως να "χάσουμε" καμία παραπάνω ώρα μάθημα με το πρόσχημα της προετοιμασίας της γιορτής ενώ παράλληλα, δυο εβδομάδες συνήθως πιο νωρίς, άρχιζαν και τα δοκιμαστικά της παρέλασης για όλο το σχολείο. Στιγμές απέραντης βαρεμάρας για μερικούς, που προσπαθούσαν με κάθε ευκαιρία να αποφύγουν, ευκαιρία  να ξεφύγουν, με όποιο κόστος από τα μαθήματα για κάποιους άλλους, ενώ εκείνοι που δεν θα συμμετείχαν επειδή θα παρελαύνανε, κατόπιν βεβαιώσεως πάντα, με αθλητικά σωματεία, τους χρησιμοποίησαν για να οριοθετήσουν την εξέδρα των επισήμων και τους "δείκτες" στους οποίους οι διμοιρίτες όφειλαν να σηκώσουν το χέρι τους για να ακολουθήσει, "η στροφή της κεφαλής επί δεξιάν".

Τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει και πολύ στις μέρες μας, παρ' εξον ότι στις παρελάσεις δε συμμετέχει υποχρεωτικά πλέον όλο το σχολείο αλλά μεμονωμένοι μαθητές και μαθήτριες από όλες τις τάξεις και από ότι έχω καταλάβει σε εθελοντική μάλλον βάση.
Κάπως έτσι ήταν τα πράγματα και στο 2ο Γυμνάσιο Βούλας με μία απροσδόκητη εξέλιξη. Παρότι πλησίαζε επικίνδυνα η γιορτή και ενώ οι προετοιμασίες προχωρούσαν κανονικά εντούτοις δεν γινόταν κανένας λόγος για δοκιμαστικά παρέλασης.
Οι εθελοντές μαθητές, για δικούς τους λόγους που μάλλον δεν πρέπει να διαφέρουν και πολύ από τους αντίστοιχους των παιδικών μας χρόνων, πολύ εθορυβήθησαν και ζητούσαν να μάθουν για το πότε επιτέλους " θα γίνουν τα δοκιμαστικά" καθώς "ανησυχούσαν ιδιαιτέρως για την εικόνα που θα παρουσιάσει το σχολείο". Όμως οι μέρες περνούσαν και από την πλευρά τη διεύθυνσης και των καθηγητών του σχολείου ούτε κουβέντα για πρόβα. Λες και είχε ξεχαστεί τελείως. Λες και δεν ήταν μέρος του τυπικού που απαρέγκλιτα τηρείται με "θρησκευτική ευλάβεια δεκαετίες επί δεκαετιών". 
Αυτά μέχρι την τελευταία εβδομάδα όπου την ύστατη κυριολεκτικά μέρα, Τετάρτη 26/10 ανακοινώθηκε στους ενδιαφερόμενους η πολυπόθητη πρόβα παρέλασης για την 3η ώρα.
Πραγματικά, την προκαθορισμένη ώρα είναι άπαντες παρόντες στο προαύλιο, αναμένοντας τις σχετικές οδηγίες από την  καθ' ύλην αρμόδια  καθηγήτρια φυσικής αγωγής η οποία όμως, κατά περίεργο τρόπο καθυστερούσε να εμφανιστεί. Πάνω που αρχίζουν πλέον όλοι να συνειδητοποιούν την απουσία της καθηγήτριας τους και να αναρωτιούνται τη συμβαίνει, έρχονται και τα "κακά μαντάτα" από το γραφείο ότι λόγω κάποιας έκτακτης υποχρέωσης της καθηγήτριας, η πρόβα αναβάλλεται.
Ωραία αναβάλλεται, αλλά για πότε; 
Στο ερώτημα αυτό κανείς δεν είναι σε θέση να δώσει μια σίγουρη απάντηση. Για την επόμενη ώρα ή για την επόμενη μέρα, που σημειωτέον, είναι η μέρα της σχολικής γιορτής;
Στον μικροπανικό που επικρατεί, δίνεται η λύση να γίνει η σχετική πρόβα την επομένη μέρα μετά τη γιορτή.
Τώρα θέλεις γιατί τα παιδιά τα κατέλαβε ένας απροσδιόριστος φόβος ότι μπορεί και να ρεζιλευτούν στην παρέλαση, θέλεις γιατί τα παιδιά της σημαίας αισθάνθηκαν κατά κάποιο τρόπο υπεύθυνα για την εικόνα που θα παρουσιάσει το σχολείο, θέλεις ακόμη και γιατί το κίνητρο της νόμιμης "κοπάνας" από τα μαθήματα είναι πολύ ισχυρό σε αυτές τις ηλικίες, οργανώθηκε αμέσως μία ομάδα η οποία πήρε την πρωτοβουλία, να συγκεντρώσει ξανά τους ενδιαφερόμενους την 5η ώρα για να πραγματοποιηθεί επιτέλους η πολυαναμενόμενη πρόβα χωρίς, και εδώ είναι το ενδιαφέρον, να ενημερώσει σχετικά τους καθηγητές.
Πραγματικά, αφού συγκεκριμένα παιδιά ανέλαβαν να ειδοποιήσουν στο διάλειμμα και τους υπόλοιπους, μαζεύτηκαν όλοι την προκαθορισμένη ώρα στον προκαθορισμένο τόπο που ήταν το γηπεδάκι δίπλα στο σχολείο. Το πως τα κατάφεραν και με ποιες δικαιολογίες έφυγαν από τα μαθήματα τους δεν το ξέρω. Αυτό όμως που έμαθα με άφησε κατάπληκτο.
Αντί λοιπόν, όπως ίσως θα περίμενε κανείς, να ξαπλώσουν να απολαύσουν την απροσδόκητη ελευθερία τους, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους πρόβες και τα σχετικά, εντούτοις βάλθηκαν να κάνουν γραμμές, να τοποθετούνται κατά ύψος, να ορίζουν διμοιρίτες και ω του θαύματος να κάνουν κανονική πρόβα παρέλασης μόνο που το βήμα και τα παραγγέλματα δεν τα έδινε κάποιος καθηγητής αλλά τα ίδια τα παιδιά.
Όταν μάλιστα ο υποδιευθυντής του σχολείου, παραξενεμένος από τη φασαρία της σχολικής μπάντας, τους αναζήτησε, βρέθηκε μπροστά σε ένα ιδιαίτερο θέαμα:  Ολόκληρη η ομάδα της παρέλασης του σχολείου με σημαιοφόρο, παραστάτες, ταμπελοφόρο διμοιρίτες, την μπάντα και τα υπόλοιπα παιδιά να φέρνει στοιχισμένη  βόλτα το γηπεδάκι ακολουθώντας παραγγέλματα που έδιναν επίσης μαθητές.

Δεν γνωρίζω αν τα παιδιά του 2ου Γυμνασίου "απέστρεψαν την κεφαλή" από την εξέδρα των επισήμων ακολουθώντας το ρεύμα των καιρών. Εξάλλου τι σημασία μπορεί να έχει το συμβολικό της κίνησης μπροστά στην ίδια την πρωτοβουλία των παιδιών να αποφασίσουν να οργανώσουν και τελικά να δημιουργήσουν από μόνα τους κόντρα στο γενικό κλίμα καταστροφής και απαισιοδοξίας που επικρατεί...

Πριν αλέκτωρ λαλήσει....

Ορίστε και ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ  για όσα αναφέραμε στην προηγούμενη ΑΝΑΡΤΗΣΗ  Ο τοκετός ήταν σύντομος και επιτυχής. Εγεννήθη  ο νέος Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού και Παιδικής Αγωγής των 3Β !
Να μας ζήσει και να τον χαιρόμαστε τον μπέμπη μας.

Την ανατροφή και κηδεμονία του ανέλαβε 15μελές διοικητικό συμβούλιο. Και καθώς, ως γνωστόν, οι κηδεμόνες των παιδιών έχουν την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ  να τα προφυλάσουν από τις κακές συναναστροφές,  γι' αυτό η συμπολίτευση, δια στόματος Δημάρχου, φρόντισε η αντιπολίτευση να εκπροσωπείται με μόνο ΔΥΟ αντιπροσώπους στο διοικητικό συμβούλιο του Οργανισμού.

Στη δημοκρατία ο κάθενας έχει το ρόλο του.  Η συμπολίτευση αποφασίζει και η αντιπολίτευση ελέγχει. Αν φυσικά παρέχεται και η δυνατότητα απαλλαγής από οποιαδήποτε υποψία ελέγχου τόσο το καλύτερο ( για τον Δήμο μας φυσικά).

Προς κατάργηση οδεύουν οι αθλητικοι σύλλογοι των 3Β;

Η είδηση αλιεύθηκε από το site της  ΕΒΔΟΜΗΣ

Ποιες είναι οι προθέσεις του δημάρχου; Να καταργήσει όλους του υπάρχοντες αθλητικούς  συλλόγους; Να τους συνενώσει σε έναν ενιαίο οργανισμό με διοίκηση που εκείνος θα ορίζει; Να απαλλαγεί οριστικά από την οικονομική συνδρομή που είθισται να ζητούν τα αθλητικά σωματεία από το δήμο; Να ξεμπερδέψει με τα ναυταθλητικά κυρίως σωματεία που λειτουργουν ανταγωνιστικά σε εκείνα της Βουλιαγμένης όπως προέκυψε από τις βολές εναντίον του Ναυτικού Ομίλου Βάρης Βάρκιζας;

Σίγουρα από τη στιγμή του τα αθλητικα σωματεία ζητούν την οικονομική ενίσχυση του Δήμου θα πρέπει να είναι σε θέση να  τεκμηριώουν    το κοινωνικό έργο που προσφέρουν  και να είναι και συνεπή στις κατά το νόμο υποχρεώσεις τους.'Ομως εδώ διαφαίνεται ένας ωμός εκβιασμός προς τα αθλητικά σωματεία. Η θα ενταχθούν στο νέο δημοτικό οργανισμό ή οικονομική ενίσχυση δεν "δικαιούνται" να ζητήσουν. Και τι θα γίνει με εκείνα τα σωματεία  του  που αρνηθούν να ανταποκριθούν στις βουλές του δημάρχου; Θα θέσουν αυτομάτως υποψηφιότητα για τον οριστικό ενταφιασμό τους;

Ευρωπαϊκή Οικογενειακή Φωτογραφία

Παλαιές φωτογραφίες από την Βούλα

Σκέφτηκα να μαζέψουμε φωτογραφίες τουλάχιστον 15 ετών από την Βούλα, να την γνωρίσουν οι νεότεροι Συνδημότες μας και να φέρουμε αναμνήσεις στους παλαιότερους

Το τέλος της μικρής μας πόλης ...

Όμορφα και τακτικά πάω με κείνον που νικά..(Κ. Βάρναλης)


http://www.vimaonline.gr/default.asp?pid=20&ct=0&artid=750

Η είδηση δεν δημοσιευτηκε παρά μόνο την Παρασκευή 12/11. Δηλαδή 5 μέρες μετά τις εκλογές της Κυριακής. Ώδινεν όρος και ετέκε μύν;
Σύμφωνα με το νόμο δεν επιτρέπεται προεκλογική δραστηριότητα το Σάββατο οπότε και αν υπήρξε αντίλογος μάλλον δεν θα γίνει γνωστός πριν τις εκλογές.   


Αναστοχαζόμενος  την προεκλογική περίοδο, σκέφτηκα μερικές ρήσεις και παροιμίες  να περιγράψουν το σκηνικό που ζήσαμε στα 3Β.

α)  Ω οια κεφαλή και εγκέφαλον ουκ έχει ( Ταιριάζει σε όλους μας υποψηφίους και εκλογείς)
β) Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες ( Αρχικά πρέπει να διακρίνουμε τους Δαναούς, γιατί τα δώρα τα είδαμε σχεδόν από παντού )
γ) Διαιρεί και βασίλευε ( Στην συγκεκριμμένη περίπτωση δεν μας διαίρεσε κανείς. Τα καταφέραμε και μόνοι μας) 
δ) Στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται (ασχολίαστο)
ε) Όλα σε αυτή τη ζωή πληρώνονται ( και αυτό ασχολίαστο)
στ) Όταν οι ελέφαντες καυγαδίζουν στο βάλτο οι μόνοι που την πληρώνουν είναι οι βάτραχοι. (αυτό στα προσεχώς)